

«حسادت»
اين نسيم سحری
اين در آميخته با بوی خوش گيسوی تو
رقص رقصان ز سر کوی تو
می آمد با جلوه گری
عطر خوشبوی تو را می آورد
دل مردم می برد
خلق را مجنون می کرد
گر نسيم سحری مردی بود
بی گمان دشنه ی من قلبش را
غرقه در خون می کرد
«حمید مصدق»
برچسب: حسادت,
نویسنده: ستایش میرزاده